“Hadeuh …”
“Napé Sit?”
“Ampun dah …”
“Napé Sit, napé?”
“Ntu orang udé dibilang kaga adé kerjaan di sinih, èh nongol-nongol mulu dengen muké bèlèr.”
“Diemin ajé Sit.”
“Mané bisé, Din! Lékum-lékum kaga adé abisnyé pan nggak bolé didiemin. Giliran disautin, langsoen ajé doi nyodok, ‘Maap, adé kerjaan Mpok?’. Hhhh! Émang ané empoknyé!”
“Trus?”
“Ya trus gimané? Saban sari doi nongol! Muké bèlèr, romannyé kosong, giginyé ancur. Perné ané kasi nasi sebungkus, èh kaga mau! ‘Ayé mau kerjaan’ katényé. Émang kalo dikasi kerjaan jaga utan di Kalimantan trus doi brangkat?”
“Kok di situh ngasinyé kerjaan?”
“Biarin doi ngisep asep ampé mampus!”
“Huss! Kejem amir énté Sit, mau dibolak-balik ntu orang susahlahyaw!”
“Ntu orang dikasi kerjaan jugak udé!”
“Dikasi kerjaan gimané? Énté bilang udé ngusir-ngusir …”
“Ntu tukang nyang lagi bener-benerin rumé di komplèk sebrang nawarin doi angkut batu-batu nyang musti dibuang, èh katényê berat.”
“Kayak majikan dong!”
“Itu dié! Nyari kerjaan apé nyari kerjaan?”
Warung anabèl émang mingsi sepi seabis subu, cumak adé Udin nyang biasé numpang tidur di situh lagi ngupi. Kesempetan Siti Nurhalizah kluarin doi punyé ganjelan.
Trus muncul Bu Katmi ibu pemulung, grésak-grèsèk nyariin apé nyang bisé dipulung. Nauin apé nyang lagé diobrolin Siti amé Udin, langsoen ajé Bu Katmi nimbrung.
“Sahaya tau itu orang, buntutnyé tigak, mangsih piyik-piyik. Katényé udé tigé ari belon makan padé.”
“Lhah, hare géné, nggak adé kerjaan, bikin piyik ampé tigak.”
“Pan udé kaga adé kampanye ka-bé!”
“Nah! Itu dié! Balik-balik ke banyak anak banyak rejeki lagi dèh!”
“Anjaaayy!”
Mingsi asyik ngibril nongol dèh nyang diomongin. Dateng paké sepeda motor bodong nyang kayak besi tua siap diloakin. Waktu udé turun, doi jalannyé limbung kayak lagi jalan di atas prau sampan.
Langsoen ajé doi nyamperin.
“Salamlékum! Adé kerjaan nggak Mpok?”
Pas ngomong kliatan gigi depannyé nyang atas-bawé item semué.
“Tolongin dong Mpok, ayé belon gegares nih, udé tigé ari …”
Émang lemes sih ntu suaré. Siti sebenernyé udé siap nyemprot, tapinyah Udin cepet bawak ntu pemudé lemes nggak adé dayé.
“Kerjé amé Bang Otot ajé dèh, mau nggak énté ?”
“Kerjé apé Bang?”
“Énté nanya-nanya ampé ngeganggu Siti, émang mingsi mau milih-milih?”
Si Rindu Order mukényé bengong ditanya kaya gétuh.
“Soalnyé Bang, soalnyé …”
“Soalnyé apé?”
“Ayé kaga tahan kepanasan, kaga bisé angkat berat, palé ané suka pusing-pusing Bang.”
“Énté musti ke rumkit kalo gétuh, bukannyé nyari kerjé.”
“Tapi anak-anak di rumé padé belon makan, udé tigé ari lemes kaga bisé bangun …”
Udin denger nyang begitu jadih mikir.
“Èh, énté ketemu Bu Katmi pemulung terakhir kapan yé?”
“Kemarèn lusa, Bang.”
“Énté bilang kalo anak-anak énté udé tigé ari kagak makan jugak kan?”
Si Bégo karang cumak mendelong liatin Udin.
“Karang anak-anak énté udé kaga makan anem ari dong!”
Doi bengong.
“Énté nunggu dikasi duit?”
Sukab léwat pas brangkat kerjé, bari nèntèng pacul èn pengkinyé.
“Kayak Paimo ajé énté,” katé Sukab, “nggak bisé kerjé, maunyé duit.”
Sukab ngomong sambil jalan. Di jalanan nyang sebentar terang bakal penu amé demo mahasiswa, generasi mudé nyang udé empet amé rejim Paimo Sabendino.
Pondok Ranji,
Rabu, 28 Oktober 2026. 22:07.
Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI
