Émang banyak galian di mané-mané, tapinyah tukang galian lebih banyak lagéh. Jadih nggak mesti jugak saban sari adé kerjaan. Balik-balik lagé ke kolong jalan tol.
“Ajeg nungguin Godot lagé dèh …”
“Mangsudnyé?”
“Nyang ditunggu belon pasti dateng, teteup ditungguin ampé mampus.”
“Ampé mampus?”
“Ampé mampus!”
“Ampé kité métong mangsudnyé?”
“Apé lagéh?”
“Tapih kité mingsi idup kan?”
“Yo-i! Belon kojor.”
“Hwaduh … jadih kité bakal nunggu mulu nih?”
“Ampé ntu truk nyang baknyé kosong datenglah.”
“Pasti dateng nggak truknyé?”
“Méné ketèhèk!”
“Datenglah ya?”
“Émang perné nggak dateng?”
“Iyé, seabisnyé kité nunggu seminggu, ampé perut kité lèngkèt.”
“Lèngkèt! Héhéhéhé!”
“Èh ngetawain!”
“Nggak papalah! Nasib kendiri inih!”
“Héhéhéhé!”
“Kan?”
“Hahahaha!”
“Hihihihihi!”
“Hohohoho!”
“Huhuhuhu!”
Sukab, Kaboel, èn Sanip mulaiin lagéh idup kayak pertapa. Ngliatin langit, dengerin suaré-suaré mobil ngebut di tol nyang kagak kliatan mobilnyé. Trus lama-lama ngantuk, palé teklak-tekluk, bener-bener serasé pengin molor.
“Haré géné nggak semestinyé tidur Boel.”
“Napé Kab?”
“Karang-karang ni kan saat-saat genting.”
“Genting mérah?”
“Huss! Gentèng mérah mangsud énté? Genting hailen (Eng: highland) ajé sekalian!”
“Genting ntu gawat Boel,” katé Sanip, “rawan gitulah …”
“Iyé Boel, rakyat udé kayak sapi perah pemerinté, bakal empanin mulut-mulut biarin otaknyé kinclong, walo nggak jelas ajaran apé nyang dimasukin ntu palé, ya kan?”
“Gitu yé?”
“Rakyat bukan nggak tau aliran-aliran duit nyang kaga jelaz, mulut-mulut mangap sih iyé, tapinyah duit nyang kesedot dari mané-mané mah ngaudzubilé gedényé. Ngacoin muter-muternyé duit, ampé banyak sumber nyang jadi garing, pecah-pecah, rontok, bikin manusiah jadih mèlèt …”
“Trus?”
“Demolah mahasiswa-mahasiswa kan?”
“Hmm. Cius bè’èng ntu yé!”
“Jehelas cius, ntu namanyah mahasiswah kan mikir.”
“Diajarin dosènnyé?”
“Tetep ajé mikir kan? Walo bukan konsumen èmbiji! Nggak pentinglah èmbijih, mané ntu palé cumak dicekokin siap-izin-siap-izin!”
“Iyé yé!”
“Èn artinyé apé? Ntu bukan cumak kaok-kaok, ntu mah gerakan rakyat. Mahasiswa begerak èn dosen nggak ngelarang, ibu-ibu malah udé mulai turun jugak, artinyé jehelas kan?”
“Nyadar nggak nyang didemo tuh?”
“Bangetz, mengkényé dikerahin ntu mahasiswa-mahasiswa gadungan muké tolol amé éman-éman nyang sama tololnyé.”
“Diadu?”
“Mangsudnyé ngibul, biar dikirain suara rakyat ntu nggak bulet.”
“Pedéhél?”
“Pikir kendiri dong Boel!”
Masing wang-wung-wang-wung suaré mobil-mobil di jalan tol. Apé nyang dipikirin orang-orang di dalem mobil? Laèn sopir truk, laèn sopir BMW-lah. Kayaknya sih nggak adé nyang nggak punyé hapé.
“Nyang katényé makar ntu gimané Kab? Mikir jugak?”
“Ajaiblah ntu kibul.”
“Kok?”
“Mané adé sejarahnyé sih polisi makar?”
“Nggak mikir artinyé toh! Jadih?”
“Émang si Paimo risih amé perkambratan Mister Joks …”
“Tapih?”
“Atu, ntu caré ngingetin siapé ajé, kalow nyang agak laèn dikiiiiiit ajé bolé dibilang mahakar. Dué, ntu jugak diarep ngalihin, paling enggak mecah fokus dari ancaman nyang sebenernyé.”
“Apé tuh?”
Tau-tau nongol ntu truk kosong.
“Ini ari bisé makan, katé Sanip girang.
Pondok Ranji,
Rabu, 4 November 2026. 05:47.
Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI