“Mulai lagi dèh,” katé Sukab sembèn angkat pacul èn pengkinyé dari pojok warung.
Sanip amé Kaboel udé keluar duluan seabis nyarap nasi kuning bumbu Florès. Nyang pegimané tuh? Pokoknyé seger ajah. Pan ari-ari sabelonnya bumbu opor mulu.
Dué-duényé nèntèng pacul èn pengki. Yo-i. Ajeg.
“Ampé kapan kité begini yé?”
Sukab nggak bener-bener pengin dijawab sih. Sanip èn Kaboel jugak ngerti ajé. Ngapain nanyak nyang udé pasti kayak takdir?
Bentar, bentar … émang adé kaum anabèl, ntu analis gèmbèl, pejuang-pejuang kéré nyang selalu ngèyèl, percayé gitu ajé amé takdir?
Betigé doi-doi jalan berèndèng ke kolong jalan tol, bakal nungguin truk kosong sumber rizki nyang angkutin kuli-kuli galian. Ini kali kerjaan pipa air bersi bakal rumé-rumé gedong nyang butuh jasé pendékar pacul èn pengki.
Mingsi rada di sono ntu kolong. Dari warung bisé sepulu menitan. Cukup banget bakal sepotong analisis gèmbèl.
Rupanyah Sukab kaga keléwat sreg kalow nangsib doi, èn apè-apè nyang laèn, dianggep jadi begitu lantaran takdir.
“Kalow dapet pemimpin kaya gétu dianggep udé kodrat dari sononyé ya répotlahyaw!”
“Bukan kodratlah Kab! Pan adé pemilu segalé! Bisé diapkirlah kalau mau diapkir!” Sahut Kaboel.
“Mau!” Sanip ngegongin.
“Huss! Maèn mau ajé énté, émang tau carényé?”
Sanip baru mikir, Sukab langsoen jawab.
“Ini udé realpolitik Boel, politik nyang nggak ikut aturan!”
“Kok?”
“Émang énté pikir orang maèn politik ntu paké aturan?”
“Lhah katényé negaré hoekoem …”
Sukab tiruin orang munté.
“Huèèèèèkkk …”
“Nyang bener Kab?”
“Oalah Boel, Boel … énté lagi poré-poré jadih kura-kura apé pegimané?”
“Kura-kura? Apé hubs?” Kaboel bingoen.
Sanip nggak bingoen, malah nyanyi.
Kura-kura dalem perahu
Poré-poré nanyak, pedéhél tau …
“Émang apé nyang ané poré-poré?”
Sukab nyang nyautin.
“Itu kayak main kartu tapi ngintip gitu loh, apé kartunyé dobel apé pegimané gituh,” katényé, “pokoknyé maèn curang.”
“Kok bisé?”
“Oalah lagi dèh Boel! Émang énté nggak perné liat orang maèn bola nggak paké bola? Narik kaoslah, paké ngejégallah, perné?”
“Ya pernélah Kab!”
“Émang kayak gitu maèn bola?”
“Yah kalow bukan apé naményé?”
“Nhaaa! Kaya gétulah politik itu Boel! Émang adé aturannyé, tapi ya sukak-sukak ajé makèknyé!”
“Gitu yé?”
“Ntu mangsudnyé realpolitik Boel, nggak adé tuh kodrat politik. Siapé ajé nyang jadi korban politik, sebenernyé kayak udé kebawak masup ke papan sekak politik. Artinyé kalow énté mau ubé ntu kuasé kodrat dalam politik, ya musti ikutan maèn politik jugak!”
“Bukan ikutan partai kan?”
“Huèèèèèkkk …” Sukab tiruin orang munté lagéh.
Kaboel manggoet-manggoet gayé bajik.
“Kalow ikut aturan ya nggak adé Republik yé? Nggak adé Repormasik Sembilan Lapan!”
“Nah!”
Sukab acungin jempol.
“Jadi kapan dong kité ngeréal politik?” Sanip nggak ngegongin karang.
“Kapan ajé kité ngerasé kepencèt èn pengin nangsib kité berubé,” katé Sukab bari turunin paculnyah dari bahu.
Di ujung jalan udé kliatan ntu truk kosong nyang mesinnyé nggak dimatiin. Siap bawak kuli-kuli galian ngelawan nangsib, doain ajah nggak seumur-umur tetep jadi kuli galian.
Pondok Ranji,
Kamis 26 Maret 2026. 20:59.
Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI