Mesti Diapain

August 29, 2026

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

 

Mentari udé lingsir di kulon, waktu Sukab nyang mingsi belépot tané nongol di warung. Kaga masup, doi bediri di samping dapur, mangapin mulutnyé.

“Tolong dong Sit, tahu atu.”

Siti ambil atu tahu-isi, jejelin ke mulut Sukab, nyang langsoen ajé ngilang bari nelen ntu tahu, kayak uler pu’un nilep telor burung puyu.

“Sèdèng kali’ si Sukab, kayak nggak adé waktu laèn. Sesibuk apé si tukang galian?” Ujar Dul Komprèng kernèt angkot nyang kadang kerjé kadang enggak.

“Bukan gétu Dul, doi baru sempet mulaiin kerjényé soré,” katé Siti Nurhalizah, “dari pagéh pan kaga abis-abis ntu demonstran dari Jawa’ menuhin jalan, lompatin ajé orang kerjé galian di pinggir jalan.”

“Syèt dah kalow orang kecil mulai masup politik.”

“Ketimbang politik orang gedélah, kibul mulu ilmunyé.”

“Yo-i! Méhongismusdelumparlus!”

“Apaan tuh?”

“Tau’, émang énté pikirin? Negri udé amburadz kaya ginih!”

“Lhah, entar pan diganti jugak Dul.”

“Siopak?”

“Biang kéroknyélahyaw!”

“Pegimané ngegantinyé?”

“Émang énté sabariyah En anttendant Godot ?”

“Nunggu nggak abis-abis mangsudnyé?”

“Èh kok tau énté Dul?”

“Ané nguping jugaklah kayak énté, pas anak-anak Teater Griyak-Griyak mingsi sering ngibril binti ngupi di sinih ampé pagi, kapan mau mentasin ntu Waiting for Godot.”

“Nhaaaa, mangsud ané Dul, kalo ngegantinyé paké aturan doi, samé ajé nungguin ayam betelur bèbèk.”

“Menunggu Godot?”

“Menunggu Dogol! Sama aja bo’ong! Mau nyang kayak apa jugak, pasti doi lagi tetep becokol.”

“Jadih?”

“Pegimané ajé carényé, pokoknyé jangan paké aturan si méhong.”

“Paimo?”

“Émang adé nyang laèn?!”

Dengen muké ketus Siti Nurhalizah balik ke dapur nyang cumak pojokan bekompor gas. Orang-orang lepas kerjé mulai masup atu-atu. Jali ojoler nyang kliatan tèlèr banget, Yu Las nyang pecelnya sold out malah masup minta bubur ketan item. Laèn-laènnyah, Udin, To’ing, Bahlul, Rohayah, ajeg minté kupi. Di warung kaya ginih, orang suka bener kupi jagung.

“Kupi, Sit!”

“Kupi, Sit!”

“Kupi, Sit!”

“Di Istana adé nggak kupi jagung?” Dul Komprèng mingsi nyambung omongan.

“Kalo adé napé? Kalo nggak adé napé?” Udin nanyak.

“Kalo nggak adé, ntu orang-orang nyang jidatnyé mengkilat jelas kaga tau rasényé jadih rakyat.”

“Pan doi-doi rakyat jugak tadinyah.” Rohayah nyelak.

Dul Komprèng niruin orang munté.

“Nyang naményé rakyat kecil ntu ya orang kecil, pan di kamus jugak kaga adé rakyat besar,” katényé bari nenggak kupi jagungnyé nyang udé dingin dari gelas belimbing, “kalo rakyat, ya rakyat kecil, orang-orang bokèk, tongpès, èn kumpal-kampil!”

“Doi ngaku-ngaku ngerti rakyat kok,” katé Bahlul bari nyomot ubi gorèng.

“Paimo Sabendino? Dasar sok akrab! Kan émang saban sari maimo doi!,” Dul Komprèng hypertènsyen, “mané ngertilah rasanya jadi rakyat doi, orang rakyat semingkin nggak punyé apé-apé gegaré doi. Atu manusiah méhong dengen seribu penjilat di sekelilingnyé!”

Gelas-gelas belimbing nyang udé diangkat, brenti pas di mulut para pengupi jagung. Orang-orang hairan. Ini ari Dul Komprèng agak laèn.

Sukab nyang nongol lagéh amé Kaboel èn Sanip langsoen nyaut.

“Mengsélényé Dul, karang ngomong doang udé kaga cukup,” katényé, “apé nyang kité pikir nggak usyé diomongin lagéh, musti langsoen dikerjain!”

“Dikejé*) gétuh!” Kaboel nambé.

“Napé?”

“Nyang dipikirin rakyat, si Paimo ntu mesti diapain, semuényé samé.”

“Diapain?”

“Nyang énté pikirin karang apé? Ya ituh!”

“Sama. Sama. Sama.” Sanip negesin.

 

 

 

 

Pondok Ranji—Cilenggang,

Rabu-Jum’at, 26-28 Agustus 2026.

 

Ilustrasi © 2026 SETIANTO RIYADI

 

 

 

 

 

*) dikejé = membuat jadi.

Abdul Chaer, Kamus Dialek Jakarta (2009), h. 200.

 

 

 

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

SEMUÉ ORANG MUSTI TAU

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

KOLOM & ARTIKEL LAINNYA