Udé malem banget, kenderean atu-atu mak-whoosh di aspal nyang basé. Walo ujan udé brenti, ntu angin nyang ngusud ke sebaliknyé sarung tetep ajé kléwat adem. Pémau dikaté ntu hawé kaga bisé ngadémin omongan Sukab di warung anabèl.
“Katényé ribuan orang mudé mundur jadi warga Éndonésah.”
“Napé?” Yati lagi males ngomong. Ntu gegaré kabar-kabar dari Acèh nyang serba bikin kuciwa. Bantuan korban banjir mingsi ajé nggak nyampé-nyampé.
“Udé jelas negarényé méhong kan? Belon kasus Nadiem, masa’ ngevonis orang cuma paké keyakinan, bukan bukti?”
“Soal étis kali’.”
“Musti paké bukti jugak! Ini pan buktinya logika doang. Khèki ajah katé ané sih, tapi bukan kasus Nadiem ajé nyang bikin gelisé.”
“Pélagéh?”
“Inpéstor-inpéstor padé mundur tuh, padé tarik lagé duitnyé nyang gedé-gedé.”
Yati males ngejawab, malah ngegorèng singkong nyang lagi ngetrèn, langsoen diangsrongin ke méja penganan.
“Émangnyé apé nyang diarepin kan? Swasta kalo nggak jadi kroni, ya jijay dong liat perilaku pemerinté nyang kaya gétuh!” Bahlul nimbrung.
“Jijay-bajay-lahyaw!” Ntu suaré Udin di dalem sarung.
“Masa’ pemerinté matiin usahé-usahé wiraswasta rakyat kendiri!”
“Nauzubillahiminzalik …” Dul Komprèng nyaut.
“Syèt dah! Apaan tuh?”
“Kami memohon perlindungan kepada Allah dari hal tersebut,” Yati ngejelasin bari ngintip É-ay.
“Héhéhé! Ya benerlah! Orang mau bikin koperasi ajah suru latihan militer, kayak adé musu nyang mau nyerbu!”
“Wuéits!” Sempet ajé Rohayah nyang tumbèn blon balik.
“Baru latihan ajé udé adé nyang ko’it tuh!”
“Hastagénagé!”
“Hèstèg dèh!”
“Hèstèg apè?”
“Gawat darurat.”
“Héhé! Kayak di rumah sakit …”
“Loh, negri kité émang lagi sakit Roh!”
“Olo-olo! Gawat darurat yé?”
“Yo-i!”
To’ing masup. Langak-longok tapinyah tradé Siti Nurhalizah.
“Nah jadi pegimanah kalo gawat daruratz?” Katényé.
“Ya kayak di rumah sakit.”
“Pegimanah tuh?”
“Dilakukeun tindakan!”
“Wuéits! Tindakan Mèn! Tindakan apah?”
“Ya kayak di rumkit!”
“Lha iyé, mangsudnyé?”
“Operasi!”
“Diangkat penyakitnyah?”
“Yo-i-lah-yaw! Mau apé lagéh?”
“Kalo penyakit kedokteran taulah! Kalo nyang inih?”
“Pan penyakit politik …”
“Jadih?”
“Ya tindakan politik!”
“Yakni?”
“Yokna-yakni ajé énté Ing! Sekalé-sekalé mikir kendiri kèk!”
To’ing anggota ormas mau mikir jugak karang.
“Tindakan politik, apé yé? Kaga cuma demo kan?”
“Nyang penting énté tau kaga biang kéroknyé?”
To’ing bungkem. Kaboel nyang jahawab.
“Si Méhong? Ntu mah jehelas, tapi adényé si Méhong pan jugak dilairin sistem méhong? Apé guné cabut si Méhong kalo sistemnyah masing begini-begini hajé.”
“Ngeganti apé ngubah sistem politik pan bukan pekaré setaon dué taon, Boel, pélagéh sistem politik pan produk sistem sosial, èn sistem sosial ntu yé konstruksi kebudayaan, nyang saban sari isinyah adu kuasé wacané-wacané, ya tradisi, ya duit, ya howax dé-èl-èl.”
“Kok jadi poezing …”
“Lhah, dijelasin kok poezing …”
“Singsetin déh!”
“Répormasi udé abis bateré, jadi perluh répormasi lagéh,” Sukab abisin kupi jagungnyé, “tapi kalo Orde Méhong ajé nangkring ampé puluhan taon, nyang kayak sekarang inih mau didiemin apé bungkus?”
Bahlul negesin.
“Bungkus tuh ambil tindakan?”
“Seratus!” katé Sanip.
Sukab mèsem kayak Joker nyang jahat, tapi orang padé sukak.
Urban Hub Palmérah—Pondok Ranji,
Kamis-Jumat, 2-3 Juli 2026.
Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI