Tandé-Tandé Bahayé

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

 

Yati belon juga balik dari Acèh.

“Yah artinyé belon bèrèslah!” Katé Mang Ayat kalow adé nyang nanyain ntu ponakan.

Pan émang Yati nyang tadinyah biasé jagé warung. Tau-tau ngilang ajé amé pacar anak èl-ès-èm. Toeloes mau bantu dua truk isi macem-macem malah dibikin susyé.

Karang berité bencané ilang kayak nggak perné adé. Pedéhél nggak cukup semalem lumpur banjir jadi aspal garing kan? Mané orang-orang nyang ruményé raib mingsi kelèlèran padé …

“Émangnyé apé sih nyang bèrès di negri kité? Hhhhh! Diperjuangin abis- abisan kok begini jadinyé!”

Mang Ayat néngok bentar dari manas-manasin ini-itu, narok-narokin ini itu, bersi-bersiin ini-itu. Rasé-rasé nggak perné denger ntu suaré.

Émang mingsi gelap ntu langit, tapinyah subu udé léwat. Alamat orang-orang bentar lagi bakal menuhin tempat. Nyarap sabelonnyah pigi kerjé.

“Apé nyang nggak bèrès Bang?” Katé Mang Ayat sembèn narok kètèl gedé di kompor gas bakal aèr panas.

“Aaah si Babé, poré-poré nggak tau ajé …”

Hmm, kalau manggilnyé Babé, mestinyé bukan sembarang orang léwat. Selipun cumak lewat, kalow perné kebawé debat amé analis-analis gèmbèl, kali’ ngertilah ntu panggilan Babé.

Émang bukan kaum anabèl doang, nyang jelas-jelas tapran, menuh-menuhin warung. Bisé-bisé bèngkrap binti sangkroet kalow ngandelin pelanggan tapranis-tapranis pengutang.

Tapi siapé yé?

“Pan udé jelas Bé, apé sih nyang nggak ditilep? Utan jugé, pulau jugé, malah tanah adat jugé! Ampun! Pegimané kualatnyé ntar?

“Belon lagéh semué orang panik nimbun duit amé emas di rumé, percaya banget negaré bakal kacow balow amé hantu belauw. Iyé kan?

“Apé nyang bisé dibilang bèrès kalow satpam takut amé maling, maling nggak takut si-si-ti-vi, jambrèt di kompleks siang bolong, ngedongkèl jendélé rumé nggak usyé nunggu malem jugé dilakonin.

“Bayangin! Atu ari ampé opat kali ntu nayap dongkèl sana dongkèl sini, kaga peduli di dalem rumé adé orang apé kagak!

“Belon lagi maling cèwèk! Iya kan? Cèwèk cakep paké motor bagus, brenti deket motor laèn nyang adé karung berasnyé. Èh, diembat jugak ntu beras! Busyèt. Nggak adé nasi di rumé apé?!”

“Ya nggak adé, mengkényé ntu karung beras perlu diambil,” selak Mang Ayat kalem.

“Iyé yé! Langsoen dimasak bakal ngelebok ntu ari.”

Tuuuiiiiiiiiiiiiiiit!

                Suaré peluit kètèl kenceng jugé.

Pagi mingsih gelap beginih, sumanget banget ntu bapak, pikir Mang Ayat bari jèjèrin ntu bungkus-bungkus daun pisang nasi uduk, nasi kuning èn nasi bogana. Kalow mau nasi gorèng ikan teri lombok ijo ya mesti pesen.

Bapak? Yo-i! Ntu tamu pagi-pagi rambutnyé udé puti semué. Pérak malahan, ditutupin kupluk nyang udé kaga mulus kayak punyak Sukab.

“Udé bots kali’,” pikir Mang Ayat.

Di luar kliatan gerobaknyé, gerobak nyang ditarik motor Ducati abu-abu lawis. Bukan sembarang gerobak émang. Bawaannyé èmber plastik warna-warni, sapu, kèsèt, sandal jepit, kaos oblong putih, bola plastik, tas sekolé Doraémon, èn tau’ apélagéh nyang ngegantung kluntang-kluntung. Gambar umbul Rajé Artur, Makbèt, Hamlèt jugé adé.

Pedagang keliling, pikir Mang Ayat lagéh, pantauan permalingan kelas bawényé ntu tandé-tandé bahayé.

“Pamit dulu Bé,” katényé seabis nyarap, “semué orang musti kerjé kan? Ngobyèknyé di ujung dunié nih!”

“Rakyat kecil mau korupsi apé?” Ntu katé Sukab nyang baru dateng, “semué udé ludes amé nyang di atas.”

Jangan kliru, bukan Nyang di Atas.

 

 

Pondok Ranji,

Jum’at 13 Februari 2026. 03:47.

 

Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI

 

 

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

SEMUÉ ORANG MUSTI TAU

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

KOLOM & ARTIKEL LAINNYA