Panas nyang kayak ungkepan émang bikin orang mandi sauna kaga paké bayar. Kaum anabél, analis-analis gèmbèl, tetep keukeuh ngegibah cius-cius binti semau gué. Selipun kalo didengerin dengen rada krihitis bolényé bener jugak. Rakyat ntu jugak punyé otaklahyaw!
“Bilang ajé gobsye, ya kan? Ntu lebi ngadab.” Katé Sukab nyang lagi males nunggu truk kosong di bawé kolong tol.
“Pedéhal mangsudnyé?” Saut Kaboel nyang idoep mati ikut Sukab.
“Ya gobsye!”
“Pélagé tuh?”
“Ya samé ajé!”
“Gob …. ?”
“….. sye-hob-sye!”
“Kok belandis gétu kedengerannyé?” Yati nyelak bari ngupas bawang méré bakal bikin acar.
“Ntu nyang dibilang begayé!”
“Beradab ntu begayé duonk?”
“Héhéhé! Susyé yé jadih orang beradab,” katé Rohayah nyang gerah abis dalem kerudung, “begayé salé nggak begayé jugé salé.”
“Itu dié! Tapi kalo begayé doang ya tetep ajé gobs …”
“Gobsye! Nyang samé ajé beleguk!” Dul Komprèng kernèt angkot ndomplèng.
“Huss! Beleguk mah di bawényé gobs ….” Katé Jali ojolers sembèn buké jakèt.
“Tapih …”
“Gobs ntu lebi ngehiné, ngecilin, ngrendahin …”
“Kalo beleguk?”
“Lebi kayak benerannyé gétuh. Paké ukuran. Adé moron, adé embisil, adé beleguk.”
“Émang beradab kalo ngomong kaya gétuh? Ukuran siopak?”
“Ya ukuran pakarlahyaw!”
“Pakar? Pan katényé pakar ntu gobs …”
“Nhaaaa …”
“Nha apaan?”
“Seumpamé, seumpamé nih yé, misalkeun mau ngatain para pakar ntu gobsye, adé syaratnyé kan?” Sukab copot pici. Diténgak-téngok tau nyari apé.
“Yo-i! Apaan tuh?” Bahlul tau-tau ilang ngantuknyé.
“Mesti super pakar dong! Iya kan?”
“Oke! Nyang ngatain gobs ntu super pakar apé bukan?”
Sukab trus ngomong lebi pelanan, bari angkat jari a la ustadz.
“Émang itu kan mengsélényé? Si Paimo Sabendino itu super pakar apé buhukan?”
Kaum anabèl nyaut besaut. Kaga adé nyang kaga hairan, napé perilaku orang Éndonésah bisé-bisényé kayak gétuh.
Di luar warung kedengeran Sapi’i, tukang batagor alias bakso tahu gorèng, méntak-méntak diboléhin jualan deket warung.
Di dalem warung, Sukab negesin lagéh.
“Udé jelas kan jawabnya doi pakar apé bukan?”
“Hmm, kok bisé yé?” Udin kipas-kipasin pici kucelnyé.
“Apényé?”
“Kelakuan kayak gitu …”
“Semua-mua jugé bingoen yé, kayak nggak pendidikan bingitz.”
“Éman munggah balé.”
“Pedéhal …”
“Pedéhal apé?”
“Kaga cumak pendidikan, keluarganya pan jugak menak.”
“Menak Jinggo? Cocoklah!”
“Huss! Menak priyayi mangsudnyah. Priyayi modèren nyang di rumah ngomong Blanda, Ènggris … idup di luar negri mulu …”
“Kok jadinyah Menak Jinggo?”
“Minak Jinggo mangsud énté? Sama aja kan?”
“Brangasan?”
“Yo-i!”
Urusan Sapi’i tukang batagor udé dibèrèsin Yati. Doi dapet atu ari nyang kaga sama amé Yu Las tukang pecel èn Maman tukang siomay.
“Yu Las dapet dué ari,” Sapi’i protès.
“Ah, susahlah …” Yati sebel binti bingoen jugak amé ekonomi, nyang bikin penjual makanan padé berebut lahan secuil di sekeliling warung.
Karang paling enggak opat ari udé isi. Yu Las dué ari, Maman atu ari, Sapi’i atu ari. Pecel, siomay, batagor. Bagusnyé ntu jajanan laèn amé jualan warung. Jadih nggak akan matiin warung anabèl.
Bisé boncos, pikir Yati, pegimané kalo tukang nasi nyang nanya bolé apé enggak jualan di situh.
Nyang nongol malah Bang Otot. Udin kambratnyé langsoen ngelejit balik ke prempatan.
“Gawat ni Yat, gahawats!”
“Gawat napé Bang?”
“Adé Kopdès tuh!”
“Lho! Kopdès kok masup kota?!”
“Lhah, ayam kampung ajé bolé masup kota!”
Sukab godèkin pale èn pasang picinyé.
“Orang idup karang perlu paké otak kaga sih?”
“Nggaaakkk …” Sanip nyang nyaut.
“Buktinyé?”
“Cobak ajé jadih pérsidèn!”
Pondok Ranji – Whoosh PP – Taman Ismail Marzuki – BTN Bintaro,
Selasa-Jum’at, 22-25 September 2026.
Ilustrasi: (c) 2026 SETIANTO RIYADI