Belon lagéh jam saur, udé penu ajé warung anabèl. Apé sebab Siti Nurhalizah nyang jagé? Tau’ dèh. Tapinyah émang semingkin ca’em si doski. Mèsem dikit ajé, rontok dah iman para hamba Allah nyang adé di situh. Walow tamtu ntu orang-orang cumak bisa liat, nelen ludah, tau diri cepet-cepet mikirin nyang laèn. Bukan si To’ing tamtunyah, mulutnyé ampé mangap kayak nyang nggak bisé nutup lagéh.
“Baru mau saur ajé udé ngiler, pegimané ntar puasényé,” katé Dul Komprèng.
“Inget Ing, inget …” Sambung Bahlul, “puasé bukan nggak makan nasi doang loh …”
“Kaga ngupi jugalah,” Sanip ajeg ngegongin.
“Nah, ntu nyang ané pikirin,” katé Sukab.
“Mikirin nggak makan nasi, tapi ngupi?” Kaboel nyaut.
“Huss! Segitu ajé mikirnyé énté?”
“Kalow gitu apé dong?”
Tau’ napé sabelon ngejawab Sukab puter dulu doi punya kupluk. Nyang depan jadi kiri, nyang belakang jadi kanan, kayak topi kelasi.
“Bisé kagak yé orang ntu puasé korupsi?”
Para anabèl liatin Sukab.
“Loh kok diém padé?”
Émang padé bingoen.
Kalow nggak makan èn nggak minum ya jelas. Kalow nggak korupsi? Ntu kayak orang nggak ikut rapat, tapi dapet duit rapat nyang gedé, èn nggak bolèh dibalikin sebab udah dianggarin, ampé ke pajek-pajeknyah. Katényé sih duit boss ntu duit tanggung jawab, lah buwat tanggung jawabnyé doi pan udah digaji? Akal bulus kaya gétuh nyang naményé korupsi sistemik.
“Pan korupsi ntu nggak kayak duit kertas dimasukin ke dalem mulut. Apé nyang bisé diogahin kalow korupsinyé sistémik?” Katé Sukab.
Mingsi bengong padé. Sukab nyambung lagéh.
“Komisi nyang nggak adé aturannyé ajé udé wajib, èn gaji resmi dianggep halal walow jumlahnyé nggak nyambung amé jasényé. Jelas ngerampok duit pembayar pajak. Boro-boro nenggang rasé orang tapran.”
“Iyé yé, susyé kalow sistemik,” Bahlul ikutan ngegongin.
“Sistemik ntu mangsudnyé ngikut peraturan kan?” Katé Dul Komprèng bari mulai lihat-lihat lauknyé apé
“Yo-i! Peraturan nyang bukan dari langit,” Sukab balikin kupluknyah kayak kupluk présidèn.
“Dibikin orang dong!” Jali barusan nongol.
“Jehelas.”
“Sesamé pancalongok?” Udin nyang baru kluar dari puskesmas nggak mau ketinggalan.
“Iyalah! Sesamé maling!”
“Kur-aj bener yé? Dipilih rakyat kok ngakalin rakyat.”
“Ngerampok paké aturan namanyah!”
Sukab nyamber tahu bacem sabelon nyambung lagéh.
“Ntu nyang dibilang korupsi sistemik, Bro, perampokan massal. Nggak cuma gaji digedé-gedéin, tapinyah jugak tambang, hutan, tanah adat, dibikin aturannyé biarin dapet nilep.”
“……………………,” kedengeran Mang Ayat ngegrundel di belakang.
“Sabar Bé, sabar …” kedengeran jugak Siti Nurhalizah.
Sedari tadéh udé siap di meja, bungkusan-bungkusan nasi amé lauk sambel goreng ati, telor ceplok balado, daun singkong, ayam goreng, ikan tongkol, sayur asem, tahu, témpé, èn kerupuk kampung.
“Mau padé saur nggak nih?” Siti Nurhalizah lantes narok cèrèt tèh panas.
Udé rampung analisis gèmbèl, kaum anabèl makan paké tangan dengen lahap, jangan ampé keduluan adzan dari masjid. Cuma si To’ing, anggota ormas nyang kerèmpèng abis, bentar-bentar angkat kepalé lirikin si Siti …
Pondok Ranji,
Jumat 20 Februari 2026. 02:33.
Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI