Ngebalik Nasib, Nantangin Dunié

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

 

Gitu-gitu, dari tipi di pojok atas warung anabèl, bisa kliatan juga loh kejadéan-kejadéan di benua laèn. Tau gimané carényé, sabelon ngilang jadi rélawan ke Acèh, Yati udé atur soal waipik (Eng: wi-fi) dengen kantor sebelé. Karang kaum anabèl bolényé liat Maduro, nyang émang bukan orèng Madhurâ, diculik amé tentaré Amrik.

“Émang bolé yé, ambil pérsidèn negri orang, selipun ntu orang banyak salé?” Katé Dul Komprèng bari betahak seabis ngelebok nasi kuning.

“Énak ajé! Pan negri orang!” Kaboel nyaut.

“Nah, iya kan? Ntu si Teram mentah bener sih jadi orang?!”

“Doi mentah, nyang milih juga mentah.”

“Pedéhél Amrik kan?”

“Mau Amrik kèk, mau Omrak kèk, samé ajé, démokrasi ntu bolong-bolong.”

“Bolong-bolong? Main duit mangsudnyé?”

“Bukan …”

“Apé dong?”

“Mau lugu, mau culun kagak kenal dosa, kalow nyang beleguk lebi banyak pegimanah?”

“Doi pili nyang samé-samé beleguk.”

“Nah!”

“Jadi banyak orang beleguk di Amrik?”

“Yo-i! Samé ajé amé di kité! Adé nyang pinter, adé nyang beleguk …”

Di warung anabèl, para analis gèmbèl manggut-manggut kayak propéntor bijak. Pagi-pagi ujan grimis, apé lagi nyang kagak bisé didustakeun selaèn pisang gorèng karispik (Eng: crispy) amé kupi panas, walow bukan kupi luwak melaènkeun kupi jagung sahajak?

“Nyang pinter tapi nyoblos si beleguk ntu nyang ajaib,” Sukab mulai ngécap bari samber misro nyang amis (Ind: manis) di jerok, “doi pastinyah mikir, bisé apé kalow punya pérsidèn beleguk …”

“Bisé apé?” Sanip nyaut sembèn gegares nasi uduk belauk goréngan bawang gosong.

“Ya bisé dikibulinlah Nip!”

“Dikibulin apé?”

“Ya apé ajé, pastinyé nyanjung-nyanjung, tapinyah ngincer kesempetan proyèk!”

“Ooooh model pinter-pinter méntaliteit kéré!” Bahlul tukang obat ngegerundel

“Teit … teit … kayak Belanda …” Mang Ayat ajeg lap-lap piring.

“Méntalitas kéré,” Dul Komprèng mbenerin.

“Méntal kéré!” Sukab mèndèkin.

“Di Amrik?”

“Di mané adé kekuasaan di situ bisé kejadéan nyang sama.”

“Di kité jugak?”

“Napé musti kagak?”

“Pan kité bangsé nyang baèk …”

Ramé dèh orang padé ketawé di warung, tapi kok kayak nyang anèh ketawènya tuh.

“Huwa-huwa-huwa.”

“Huwa-huwa-huwa.”

“Huwa-huwa-huwa.”

Sukab buka kupluk, doi téngok dalemnyé kayak adé nyang salé, trus dipaké lagéh.

“Apé nggak liat tuh orang-orang nyang ditahan nggak kluar-kluar?  Ratusan loh.”

“Mati sih iya!”

“Jangan dibilang cuma satu yé. Mané hukum diutak-atik terus. Masa’ undang-undang mau balik ke taon nyang nggak ketauan berapa lama masa jabatan pérsidènnyah?”

“Samé ajé bo’ong …”

“Yo-i!”

“Semué orang tau jugak sih, tapi doi nyodok maju terus èn nggak mo tau hukum.”

“Pedéhél bisé kan bekuasé nyang nggak ngelanggar apé-apé?”

“Bisé si bisé, tapi buwat doi udé susyé.”

“Napé?”

“Udé keléwat berat …”

“Apényé?”

Sukab kesel.

“Énté nyodok banget sih? Mau ané ditangkep?”

Ngelèslah Dul Komprèng.

“Bukan begitu Kab, nyang ané mau tahu, napé sih doi maju terus kaya gétuh”?

“Ngebalik nasib, nantangin dunié …”

“Kecian bener ntu orang yé?” Nisye d/h Nusrat nyeletuk dari ujung.

Sukab bukak lagéh kupluk èn niup-niup dalemannyé.

“Kecian apényé! Kité-kité nyang jadi kurban!”

Lagé-lagéh padé manggut-manggut, dengen roman besungut.

 

 

 

 

Taman Ismail Marzuki—Pondok Ranji,

Kamis-Jum’at 8-9 Januari 2026.

 

Ilustrator: © 2026 SETIANTO RIYADI

 

 

 

 

 

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

SEMUÉ ORANG MUSTI TAU

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

KOLOM & ARTIKEL LAINNYA