Negaré Digadé. Mesti Ngapain?

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

 

“Utang dicicil paké utang dari nyang ngasi utang, pegimané nalarnyé tuh Lul?”

“Ya kuliah ékonomi doeloe.”

“Di sini mah sekolé tinggi-tinggi émang biar pinter ngutang.”

“Résiprokèl katényé Kab.”

Sukab kluarin lidé kayak orang munté.

Selempang telat saur, Sukab nangkring ajé di warung, dengen kupluk dauk di palényé nyang teklak-tekluk. Emang matényé ude merem-merem ayam. Apbolbu. Kerjé nggak kerjé, pokoknyé kerjé kan? Tapinyah di bulan puasé, kerjaan Sukab tetep ajé kerjé galian. Demi seumprit upah harian, kaga cuma Sukab, seabreg tukang keukeuh kerjé walow puasé. Siapé bilang kalow puasé bolényé nganggoer kan? Mengkényé Sukab ogah ketelatan saur, daripadé lemes èn ngejoprak di galian parit nyang sejuring.

“Lul, tau nggak negaré digadé?” Doi ganti topik.

“Lhah, kok bisé?”

“Soal ngelanggar èn ngelumpatin aturan kayak lomba lari lompat gawang, ntu udé nggak usyé diomongin.”

“Jadi?”

“Udé kejadian! Ntu soalnyé! Perjanjian dagang kok berat sebelé. Nyang di sono dapet semuwah, kité nggak dapet apé-apé. Katényé mau makan nyang kité tanem kendiri, kok malah impor delé Amrik ampé jutaan ton …”

“Hah?”

“Belon lagi gandum, daging sapi, malah wajib beli 50 pesawat terbang bowéng nguing-nguing!”

“Kok énak ajé nyuru-nyuru!”

“Lah yang disuru mau, malah kayak minté disuru!”

“Émang kité dapet apé?” Udin nyang klaar mister cepèkan di perempatan main timbrung.

“Ala-ala bangetlah, di depan ntu soal tarip kayaknya pinter, tapi terusannyé méhong.”

“Méhong nyang pegimané?”

“Begini ceritényé, awal-awal, katé analis nyang enggak gèmbèl kayak kité, ntu perjanjian bagus buwat nyang bikin baju, sepatu, tambak udang, amé nyang dikerjain Jokowi apé tuh?”

“Mébel?”

“Nah! Katényé opat juté orang nyang dislametin di situh …”

“Penduduk kité pan dué ratus lapan pulu juté …”

“Èm-èm! Katényé kalow tarip èkspor barang kité diturunin kaya gétu, ujung-ujungnyé bisé nambé lowongan ampé anem ratus tigé pulu anem ribu orang.”

“Ntu bukan mangsud ané …” Bahlul mukényé kenceng.

“Abis?”

“Kité rakyat kan?”

“Yo-i!”

“Termasuk ntu dué ratus lapan pulu juté penduduk kan?”

“Yak!”

“Lhah! Kok enggak dimintain izin?”

“Si doi musti minté izin énté? Bahlul tukang obat nyang lagi nggak punyé panggung?”

“Kagalahyaw!”

“Jadih?”

“Pan adé wakil rakyat!”

“Nyang mémblé itu?”

“Mau mémblé kèk, mau mèmbel kèk, nanyak dong bolé kagaknyé!”

“Itu nyang susé.”

“Napé?”

“Ini nyang dari tadéh ané mau bilang. Masa’ soal halal nggak halal ntu Amrik mau ikutan jugak!”

“Ntu mah kur-aj beratz!”

“Kaga mengsélé kalow kité nggak mau.”

“Trus?”

“Ya kité mau!”

“Yaaa amplop!”

“Mané wajib belanjé kité ampé tigé pulu tigé milyar dolar!”

“Syèt dah!”

“Émang busyèt! Lebi busyèt lagé nyang setoedjoe èn mau kan!”

“Bener-bener!”

“Mingsi adé lagéh …”

“Apé?”

“Negaré mané ajé nyang kenak sanksi Amrik nggak bolé jadi temen kité.”

“Hèh!?”

“Yo-i! Gitu!”

“Kab.” Udin nyelak.

“Yès?!”

“Apé sih nyang doi dapetin dari negeri kité?”

Sukab buké kupluk, tiup-tiup dalemnyè tau nape, trus pasang lagéh.

“Dapet jajahan.”

Bahlul gèlèngin palé nggak abis-abis.

“Bener énté Kab …”

“Apé?”

“Negaré udé digadé.”

“Jadiiiih …. mesti ngapain?” Sukab ngetès Bahlul.

Èh, nyang jawab Mang Ayat di blakang, sembèn nyiapin bungkus-bungkus nasi kuning bakal saur.

“Ya nanya amé Pangeran Diponegoro!”

 

 

 

Pondok Ranji–Taman Ismail Marzuki,

Kamis 26 Februari 2026. 20:30.

 

Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

SEMUÉ ORANG MUSTI TAU

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

KOLOM & ARTIKEL LAINNYA