Makan Angin, Bro …

July 18, 2026

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

 

Gerah bener blakangan, tapi Sukab amé temen-temennyé dapet bayangan di kolong jalan tol nyang bikin rerep. Lumajang, kalo angin léwat, serasé udé setengé sorga. Syèt-dah. Idoep macem apé nyang dilakonin ntu tukang-tukang galian, ampé angin lewat hajé udé rasé setengé sorga?

Ini ari Sukab, Kaboel, amé Sanip belon nyarap. Sengajé. Walo Mang Ayat bakal kasi ngutang ntu tigé sekawan, nyang nggak paké ditagih, bolényé tetep ajé sungkanlahyaw!

“Kalo ntu truk kaga nongol, kité makan apé Kab?”

“Lhah biasényé gimané Boel, lupé?”

“Masa’ makan angin lagéh?”

“Kalo adényé angin pegimanah!”

Sanip lompat bediri, mulutnyé gerak-gerak kayak mulut ikan koki. Sukab amé Kaboel cengèngèsan.

“Ngapain énté Nip?”

“Makan angin kan?”

Doi mingsi gerakin tangan kayak orang berenang.

“Angin apé aèr tuh Nip?”

“Angin bolé, aèr bolé, pan sukak-sukak.”

“Kalo gitu ané mau togé gorèng,” katé Kaboel.

“Lhah, bayangin ajé kendiri, émang ané tukang masak.”

Dengerin ntu dué sohib debat soal makanan nyang kagak adé, Sukab jadih geli, walo atinyé sedi. Blakangan mingkin sering doi-doi klaperan. Émang banyak makanan di warung, tapi kalo ngutang bayar paké apé?

Karang kerjaan serba susyé. Orang-orang nyang padé naro pantat di kaki limé, dengen pengki amé pacul di kanan kirinyé, mingkin ari mingkin banyak. Sukab peratiin banyak orang baru nyang mingsi mudé.

Orang mudé mané mau jadi tukang galian kalo punyé kerjaan kan? Pastinyah pengangguran. Tapi nyang Sukab bingoen, kaga kurang-kurangnyah nyang enggak mudé lagéh. Kaga kurang jugak nyang udé ubanan!

“Ntu mah bukan nggak dapet kerjaan, tapi kené pé-ha-ka,” pikir Sukab.

Jumlah pendekar pacul èn pengki nyang nunggu di kolong jalan tol udé tigé kali lipet. Sebrang sono, sebrang sini, penu. Malah dèrètan nyang disebrang sono bisé dué baris. Nyang depan jongkok di kaki limé kayak siap gin-kang kalo dateng truk kosong; nyang belakang tiduran binti wegah di tanggul bantaran kali, udé setengé idup nahan laper.

Seléwat jem makan siang, walo kaga adé nyang makan, dateng truk kosong nyang dikangenin orang-orang tapran. Kernèt ajuin dué telapak tangan ke depan.

“Sepulu!” Doi terèak.

Biasényé nggak adé mengsélé. Eh, nyang berebut naèk lebi dari sepulu.

“Énté mau nyerobot?”

Nyang udé naèk ditarik turun. Begitu jato, ini orang naèk lagi, kaga pedulih amé nyang narik tadéh.

“Ini ari ané musti kerjé,” katényé, “kalo nggak anak nyang sakit bisé ko’it!”

“Émang cumak anak elu nyang sakit, anak gué udé tigé ari kaga makan tauk!”

Diminté sepulu orang, nyang mau naèk tigé pulu orang, pedéhél ntu bak truk cumak muat dué pulu orang. Nggak klaar-klaar orang tarik-tarikan. Udé naèk diprosotin lagéh. Naèk lagéh ya tetep diprosotin lagéh.

“Kaya gini nyang dinamain kéos,” pikir Sukab.

Sukab mending manjangin rasa lapernyé, ketimbang kojorin anak orang.

“Anak-anak sekolé makan begizi gratis, anak-anak nyang nggak sekolé tinggal mati ajah kurang makan …,” katényé.

“Makan angin, Bro …” katé Sanip, nyang mulutnyé tetep buké-tutup di tengé kéos, bari ngayal berenang di swimming puhul.

 

 

 

Pondok Ranji, Rabu-Jumat 15-17 Juli 2026.

 

Ilustrasi: © 2026 SETIANTO RIYADI

 

Penulis:

Seno Gumira Ajidarma

SEMUÉ ORANG MUSTI TAU

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

Seno Gumira Ajidarma

KOLOM & ARTIKEL LAINNYA