Ramé bener warung belakangan. Pagi siang soré malem, siapé ajé nyang dateng, bari nyomot penganan pasti ngomong. Sukab, Bahlul, Jali amé Yu Las adé nangkring di situh.
“Napé yé? Kok kaga bisé biasé-biasé ajé gétu yé?”
Témpé-bongkrèk atu.
“Iyé tuh! Seberapé susyé sih ngomong baèk-baèk!”
Tahu-brontak atu.
“Napé mesti gétu carényé? Napéh?”
Combro-misro atu-atu.
Sukab nyamber bakwan karispik (Eng: crispy) nyang bunyi kreteg-kreteg.
“Paimo mecatin orang sih nggak usyé hairan kan?” Katényé.
“Jadih?”
“Ntu nyang karang dipikirin orang, bukan mecatnyé, melèngken kenapé mecatnyé cepet-cepetan kaya gétu, kayak nggak adé waktu laèn.”
“Itu dié! Nggak adé waktu!”
“Nggak bolé telat, kaga peduli ntu orang baru di tengé-tengényé ngomong.”
“Apé nyang mau diomongin?”
“Nah! Itu dié! Apé nyang mau diomongin …”
Apé-nyang-mau-di-omong-in
Srèèèèèèèngngngng!
Ampé di sinih doi-doi brenti. Siti masukin paha-paha ayam ke dalem wajan. Bikin malem kayak lebih wahajar. Sukab masing ngocol. Bahlul dengerin bari ngupi jagung.
“Ya kan? Laper ya ngelebok. Ngelebok ya yang enak. Enaknya ya paha ayam. Paha ayamnya ya digorèng. Ngegorèngnyé ya paké minyak gorèng. Trus wajan penu minyak gorèngnyé ditumplekin ke énté …”
“Lho!”
“Nah, nggak wajar kan?”
“Nggak wajan?”
“Huss! Kuping wajan! Nggak wajar Lul …”
“Apaan nyang nggak wajar?”
“Mentri Duit Lama nggak disukai rakyat. Biar Paimo disukai rakyat Mentri Duit Lama dipecat. Mentri Duit Baru disukai rakyat. Mentri Duit Baru mau bikin gebrakan. Tau-tau Mentri Baru dipecat di tengé rapat. Wajar nggak?”
“Nggak bangetlahyauw! Hèkstrem gétu cara mecatnyé!”
“Nah! Kenapé! Ntu mengsélényé kan?”
Bahlul manggut-manggut kayak ngerti.
“Tamtu adé nyang gawat, kalo enggak, mana perlu dipotong,” katényé.
“Kayak digunting!” Sambung Jali.
“Putusnyé mak-thel gétuh. Langsoen kayak benang putus nyang jato,” katé Yu Las nyang belon pulang selipun pecelnyé udé ludes.
Malem semingkin jau. Kaum anabèl, analis-analis gèmbèl, atu-atu angkat kaki. Poskul ke gang-gang kumuh nyang gelap banget, nyang warganyé mingsi bangun buka baju kegerahan. Mané adé rumé bèdèng dinding tripleks diseling kardus paké asé kan? Palingan kipas angin mini semenjanah dari tukang loak, muter wig-wig-wig ngademin ketiak doang.
Kenyataan idoep. Orang kecil udé salaman amé kemlaratan. Biarin gerah, tidurnyé bisé ngorok kayak kayu digergaji.
Sukab mingsi tinggal. Kupinyé udé abis tapih doi kagak pegi-pegi.
“Adé nyang dipikirin Kab?”
“Ngeri Sit …”
“Apé nyang ngeri Kab?”
Sukab ajuin gelas belimbingnyé.
“Kupi dulu dong Sit.”
Kupi jagung mah nggak usyé disedu, tinggal ditubruk aèr panas, josss!
Sukab udé nyambung, walo Siti mingsi narok cèrèt ke kompor gas.
“Ané ngeri pegimané semuényé bakal jadi apé Sit,” katényé bari bener-benerin kupiah nyang kaga napé-napé, “dari awal doi ngablak waktu dilantik udé nggak adé nyang bener. Nggak adé nyang rada pantes bisé diaminin akal nyang dikit ajé syaihat. Kalo kejadian blakangan ntu émang bukan nyang terakhir, ané kaga tau lagé dèh, nyang kayak apé lagéh bakal kejadian …”
“Iyé yé …” Siti tarok ntu kupi jagung.
“… èn pegimané bakal berakhir … ngeri …”
Èng-ing-èèèèèèngngng!
Ngeri.
Pondok Ranji – Taman Ismail Marzuki,
Rabu-Jumat, 16-18 September 2026.
Ilustrator: SETIANTO RIYADI