Pas ari pertama taon baru, siang-siang mendung warung anabèl tetep ajé penu, soalnyé nyang kerjé padé perè. Ngapain nggak perè? Pan taon baru! “Iyé, taon baru prihatin,” katé Mang
Natal èn Tahun Baru jadi Nataru. Males amir yé ngomong “Natal dan Taoen Baroe”? Doeloe bisé, karang kagak. Napé-napé-napé? Madjoe apé moendoer sih? Nggak penting banget kaléééééé. “Nataru
Ntu siang panas Jakarté ngaudubilé syaiton, Udin nyang buka baju diingetin Yati. Adé Bahlul amé Rohayah jugak di situh. “Jangan belégodan gitu dong Din, orang padé nggak jadi masup
“Tau nggak Lul?” “Apé?” “Banyak Bapa Maling di negri kité, tapi cumak dué nyang gedé.” “Wuih! Dapet bocoran dari mané Kab?” “Bapa Maling sih kaga usyé paké bocoran
“Banyak bener nyang bisé dikelebokin yé, tapi kok mingsi bejibun ntu combro, misro, amé temen-temennyé?” Sukab nyang baru masup warung kliatan hairan. Ari émang udé malem. Penganan kliatan mingsi banyak,
Soré-soré ujan deres, To’ing anggota ormas nyang kagak sangar nongol di warung anabèl. “Ntu Gupernur apényé Siti sih Kab?” Sukab nyang mingsi belépot tané abis dapet order galian
Sukab nganggur lagéh. Émang begitu. Abis mau apé? Kerjaan mingkin surut, nyang ngarep kerjaan mingkin banyak. Nyang nungguin truk kosong di kolong jalan tol nambé melulu, truk kosong nyang
Udé malem banget, warung anabèl sepi, walow adé Sukab nyang bolak-balik mulutnyé senyum badut. Siti nyang matényé udé berat jadi melèk lagi dèh. “Apaan sih Kab cengangas-cengingis kendiri kayak
Awak rasé beringsang, Sukab ambil perlop suké-suké kendiri. Dengen doku semenggah-menggahnyé, doi masup warung anabèl pas lagi legak. Nggak énak ati jugak doi ngutang melulu. “Seberapé kayé sih juragan
Nggak tau udé berapé lamé ntu tigé manusiah tapran duduk dengen pantat nèmpèl di kaki limé. Dibawényé wot mukibat nyang dibilang jembatan layang, doi-doi siap diangkut truk kosong ke